عایق های دی الکتریک خوب باید دوخاصیت داشته باشند.اول اینکه مقاومت الکتریکی و قدرت دی الکتریک مناسب را برای کاربرد  مورد نظر داشته باشد.دوم،از خواص حرارتی ومکانیکی مناسب برخوردارباشد. معمولاخاصیت سومی مربوط  به میزان  تلفات دی الکتریکی وثابت دی الکتریک نیز مورد توجه است. در سیستمهای قدرت بسیار حیاتی است که خواص بالا درطول عمر موردنظر و در شرایط محیط کاهش نیابد. توزیع توان به شدت به نحوه عملکرد این قطعات بستگی دارد.

هر عایقی با قدرت دی الکتریکی 40 تا 120 kv/cm  مناسب است. معمولا در عمل به دو دلیل از عایق ها استفاده می کنند که قدرت د ی الکتریکیشان به مراتب بیش ازاین باشد.دلیل اول اینکه قدرت دی الکتریک با افزایش ضخامت ماده کاهش میابد( در بعضی موارد بیشتر ودر بعضی موارد کمتر). دلیل دوم اینکه عدم یکنواختی در ساخت و مواردی مانند ترک خوردگی و وجود حفره در زمان ساخت عایق های بزرگ بیشتر پیش می آید. قدرت دی الکتریکی ماده میزان فشار الکتریکی است که برروی سطح یا در درون دی الکتریک به وجود می اید. مواردی نظیر نم کشیدن و افزایش دما باعث ضعیف شدن آن می شود.

زمانی که دو دی الکتریک به صورت سری د رمیدان مغناطیسی قرار گیرند، فشار الکتریکی به نسبت ضرایب دی الکتریکی افزایش می یابد: E2/E1=K1/K2

بنابراین میدان الکتریکی درون حفره که معمولا ثابت دی الکتریکی واهد دارد، 2 تا 3 برابر میدان درون دی الکتریک است.به علاوه قدرت دی الکتریکی درون حفره بسیار کمتر از مقدار آن درون عایق می باشد. پس، بیشترین فشار به نقطه ضعیف که همان حفره است وارد می گردد.روش هایی نظیر تزریق روغن که بتواند حفره ها وشکاف ها را پر کند باعث افزایش ثابت دی الکتریک و همچنین قدرت دی الکتریکی آنها می شود.

  یک حد نظری برای قدرت دی الکتریک زمانی روی می دهد که میزان تولید حرارت که به دلیل شتاب     گرفتن و برخوردهای پیش می اید از توان حرارتی عایق فراتر رود. به دنبال ان دی الکتریک بر اثر واپاشی الکتریکی از کار می افتد. سازوکارهای دیگر باعث می شوند این حد نظری زودتر از زمان پیش بینی روی دهد.ولی به دلیل وجود حفره ها به نظر می رسد تمام فشار به نقطه هی وارد می شود که تحمل کمتری دارد. به دست اوردن دی الکتریک با قدرت های بالا در اینده سخت خواهد بود ، زیرا ساخت قطعات بزرگ عایق بدون وجود حفره مشکل می باشد. حتی اگر عایق ها را از ابتدا بدون حفره بسازیم،در دمای معمولی حفره هایی در ان ظاهر می شود. بلورهای کامل در بالاتراز دماهای بسیار پایین وجود ندارند،زیرا باکاهش انرژی درونی ماده حفره هایی در ان به وجود می اید ، یعنی با افزایش دما و رساندن ان به دمای معمولی حفره هایی در ان به وجود می اید. با کاهش ضریب ایمنی و کار کردن در حوالی حد قدرت دی الکتریک می توان قدرت ان را افزایش داد . این عمل با استفاده از عایق بندی نازکتر و به همان نسبت افزایش طول عایق امکان پذیر است.